Aura za oknem i długoterminowe prognozy dobitnie nas o tym przekonują, że małymi krokami zbliża się zima. Co ciekawe, wciąż wielu z Was właśnie ten okres obiera sobie jako termin odwiedzenia co ciekawszych miejsc w rejonie. Pogoda co prawda nie zachęca do całodniowych, długich wycieczek, ale w żadnym wypadku nie wyklucza krótszych, aczkolwiek niemniej interesujących, wypraw.
Dzisiaj chcemy Wam przedstawić jedno z bardziej charakterystycznych miejsc w regionie, którego nie można nie zobaczyć, a które zdecydowanie nadaje się na niedługą wycieczkę.
Tajemnicza Górza Wdżar łączy Gorce z Pieninami, położona jest na granicy dwóch miejscowości Krośnicy i Kluszkowiec. Wdżar swoją nietypową budową przypominającą kopułę, wyróżnia się na tle krajobrazu i wyjątkowo przykuwa sobą uwagę. Co zabawne, ma on również niezwykle bogate wnętrze, ponieważ można w nim znaleźć magmową skałę wulkaniczną, czyli tak zwany andezyt pieniński.
Na stokach góry działały w dziewiętnastym i dwudziestym wieku trzy kamieniołomy (od strony południowej kamieniołom Snozka, a od północno-zachodniej Tylka i Lisi Łom).„Snozce” zdecydowanie należy się przyjrzeć bliżej. Jest to głęboki wąwóz, ostro wcięty w południowym stoku góry. Wysokość jego ścian sięga dwudziestu paru metrów, a na nich ujrzeć można tak zwane andezyty świeże oraz zwietrzałe. Miejsce to jest właściwie przepiękną skarbnicą wiedzy geologicznej, więc każdy fan takowych tematów zdecydowanie nie będzie się tam nudził. Dla miłośników mocniejszych wrażeń mamy dobrą wiadomość — po uzyskaniu zgody od właścicieli terenu „Snozki” można śmiało zorganizować sobie wspinaczkę po zboczach kamieniołomu.
Nieco wyżej bliżej szczytu, czeka na nas kolejna niespodzianka. Jeśli mamy przy sobie kompas, będziemy mogli ujrzeć niezwykłą anomalię magnetyczną. Igła w urządzeniu zacznie dosłownie „wariować” i nie będzie w stanie wskazać właściwego kierunku. Wszystko to może się zdarzyć w okolicy niezbyt wysokich, różnorodnych skałek andezytowych. To dwie z nich wywołują takie rzadko spotykane zjawisko, którego genezę tłumaczą dwie różne teorie. Jedna mówi o tym, że minerał (magnetyt), z którego zbudowana jest skała „zapamiętał” namagnesowanie Ziemi w momencie, gdy zastygała magma. Inna teoria z kolei tłumaczy anomalię trafieniem w to miejsce pioruna. Bez względu na to, czym jest to spowodowane, warto udać się tam, aby na własne oczy przekonać się,jak niesamowita potrafi być natura i jakie jest w stanie płatać nam „figle”.
.
Gdy już znajdziemy się na szczycie góry, czekać tam będzie na nas między innymi figurka Smoka Gorczańskiego, zresztą opisana wyjątkową legendą, którą warto poznać. Oprócz tego kawałek dalej postawiono ławeczkę zakochanych, z której rozpościera się piękny widok na okolicę. Niewiele niżej znajduje się również miejsce, z którego możemy dostrzec Tatry, a tablica postawiona obok pozwoli nam rozpoznać ich poszczególne szczyty. Na zejście z wierzchołka Wdżaru istnieją dwa sposoby. Jeden z nich to wycieczka kolejką, idealna dla osób które nie chcą ryzykować chodzeniem po skałach, a marzą o zobaczeniu krajobrazu okolicy z innej perspektywy. Nie poleca się jednak tego środka transportu, jeżeli komuś doskwiera lęk wysokości 😉 Drugim sposobem jest skorzystanie z niezwykłej ścieżki przyrodniczej, umiejscowionej w jednym z kamieniołomów. Jest ona urozmaicona ciekawostkami historycznymi i geologicznymi dotyczącymi wzgórza, a także niezwykle interesującymi informacjami przyrodniczymi. W miejscach trudniejszych do pokonania możemy skorzystać z łańcuchów, które ułatwią nam pokonanie trasy. Na końcu ścieżki (lub na początku — dla tych, którzy od ścieżki rozpoczęli wyprawę na szczyt), czyli już na dole, znajdziemy kamienny ołtarz poświęcony papieżowi Janowi Pawłowi II, który w 1978 roku odprawił tam mszę.
Jeśli nie masz planów na ciekawą, choć krótką wycieczkę, która dodatkowo zaskoczy Cię różnorodnością nie tylko przyrodniczą Pienin, to Wdżar jest idealnym celem takiej wyprawy. Gorąco zachęcamy do wyboru tego właśnie miejsca, szczególnie, teraz gdy pogoda jeszcze daje nam na to szansę.
CzorsztynSki - taras widokowy latem
