Wysokie Skałki – najwyższy szczyt Pienin i niezwykła przyroda wokół niego

Wysokie Skałki, często nazywane również Wysoką, to jeden z charakterystycznych punktów Małych Pienin. Wierzchołek znajduje się w głównym grzbiecie pasma, dokładnie na granicy Polski i Słowacji. Okolica przyciąga nie tylko turystów chcących zdobyć jeden z ważniejszych pienińskich szczytów. Znajduje się tutaj także rezerwat przyrody chroniący cenny fragment górskiego lasu oraz roślinność związaną z wyższymi partiami gór.

Wysokie Skałki – najwyższy punkt Pienin

Wysokie Skałki mają 1050 m n.p.m. i są najwyższym wzniesieniem Małych Pienin oraz całego pasma Pienin. Przez wierzchołek przebiega granica polsko-słowacka, a polska część góry znajduje się w rejonie Jaworek, na terenie gminy Szczawnica. Wysoka leży w głównym grzbiecie Małych Pienin, dlatego można dotrzeć tutaj podczas dłuższej wędrówki przez pasmo. Nazwa Wysokie Skałki dobrze oddaje wygląd wierzchołka. W jego otoczeniu występują wapienne formacje skalne, a zbocza miejscami stają się strome. Szczególnie interesujące są fragmenty po wschodniej i południowo-wschodniej stronie, gdzie znajdują się skaliste ściany i urwiska.

Rezerwat przyrody Wysokie Skałki

Jednym z najcenniejszych elementów tego obszaru jest rezerwat przyrody Wysokie Skałki. Powstał w 1961 roku w celu ochrony zachowanego fragmentu górskiego lasu. Rezerwat znajduje się w granicach obszaru Natura 2000 Małe Pieniny. Ochronie podlega tutaj nie pojedynczy gatunek czy konkretna formacja skalna, lecz cały fragment górskiego środowiska. Warto zwrócić uwagę na trzy elementy, które najlepiej pokazują przyrodniczą różnorodność tego miejsca:

• zachowany fragment górnoreglowego lasu świerkowego;
• wapienne skały i strome ściany w pobliżu wierzchołka;
• rzadkie gatunki roślin związane z górskim środowiskiem.

Flora i fauna Wysokich Skałek

Występują tutaj gatunki charakterystyczne dla chłodniejszych i bardziej wilgotnych warunków wyższych partii gór. Wśród roślin spotykanych w tym rejonie wymienia się m.in. lilię złotogłów, powojnik alpejski, wawrzynek wilczełyko, tojad dzióbaty, jaskier platanolistny oraz modrzyk górski. Część z nich należy do gatunków rzadkich lub objętych ochroną. W okolicy występują również różne gatunki ptaków. Można tu spotkać między innymi puchacza, orlika krzykliwego i myszołowa zwyczajnego. Nie oznacza to oczywiście, że podczas każdej wycieczki uda się je zobaczyć. Warto jednak pamiętać, że szlak prowadzi przez teren będący siedliskiem wielu zwierząt.

Skały, las i górska grań

Charakter Wysokich Skałek w dużej mierze wynika z ich budowy geologicznej. Wierzchołek tworzą wapienie, które w wielu miejscach wychodzą na powierzchnię. Skały tworzą niewielkie urwiska, skaliste garby i występy widoczne szczególnie w pobliżu szczytu. W niższych partiach dominuje las. Wyżej pojawiają się bardziej otwarte fragmenty, dzięki którym można dostrzec sąsiednie grzbiety. W końcowej części podejścia teren ponownie nabiera bardziej skalistego charakteru.

Jak wejść na Wysokie Skałki?

Wejście na Wysokie Skałki można zaplanować na kilka sposobów:

• jednym z popularniejszych wariantów jest podejście od strony Jaworek – trasa prowadzi przez Wąwóz Homole, następnie w kierunku Dubantowskiej Polany i dalej na grzbiet Małych Pienin, można połączyć ją z przejściem przez Polanę pod Wysoką;
• drugą możliwością jest wędrówka głównym grzbietem Małych Pienin – szlak prowadzi m.in. ze Szczawnicy przez Szafranówkę i Durbaszkę, a następnie w stronę Wysokiej, taki wariant pozwala zobaczyć większą część pasma podczas jednej wycieczki.
• ze względu na położenie na granicy państwowej możliwe jest również dojście od strony słowackiej – w okolicy znajduje się kilka szlaków pozwalających zaplanować trasę z przejściem przez słowacką część Małych Pienin.

Końcowy odcinek podejścia ma nieco inny charakter niż wcześniejsza część trasy. Ścieżka staje się bardziej stroma i prowadzi wśród skał. W bardziej wymagających miejscach znajdują się metalowe stopnie oraz poręcze. Nie jest to odcinek wspinaczkowy, ale po opadach mokre skały mogą być śliskie.

Panorama z Wysokich Skałek

Jedną z atrakcji wejścia na szczyt jest panorama otwierająca się przy dobrej pogodzie. Z wierzchołka można zobaczyć między innymi Tatry, Babią Górę, Pasmo Radziejowej, Magurę Spiską, Góry Lewockie oraz inne części Pienin. Położenie na grzbiecie sprawia, że widok obejmuje zarówno polskie, jak i słowackie pasma górskie. Szczególnie dobrze widać różnicę między zwartymi, bardziej rozległymi grzbietami sąsiednich pasm a charakterystycznymi, wapiennymi formami Pienin.